Carla Vannieuwenhuyze woont al haar hele leven in het centrum van Ieper

Een kleine Snoezepoes

We stappen langs het water. Een drietal eenden speelt tikkertje. “De dansgroep Snoezepoezen is mijn kindje. Ik ben er voorzitster en samen met mijn zus Vera leer ik onze leden de choreografieën aan.” Die leden zijn meisjes en vrouwen van tussen 10 en 40 jaar. “Jongens mogen ook lid worden, hoor!” De dansgroep bestaat al sinds 1962 en mag zich ondertussen het predikaat Koninklijk aanmeten. De voornaamste bestaansreden van de Snoezepoezen is het optreden in de driejaarlijkse Kattenstoet in Ieper.

“We gaan ook graag nieuwe uitdagingen aan, zo verzorgen we veel optredens doorheen het jaar. Elke vrijdagavond wordt er gerepeteerd. We brengen een vorm van straatballet.” Carla is gepokt en gemazeld in het klassiek ballet. “Al sinds mijn zesde volg ik lessen. Later werd ik zelf lesgeefster, onder andere bij de Ieperse Turnkring en de dansschool van Langemark-Poelkapelle.” Vreemd genoeg is ze nooit zelf een Snoezepoes geweest. “Ik was te klein. Ik haalde de vereiste minimumlengte van 1m65 niet. Gelukkig is dat een regel die we ondertussen hebben afgeschaft.”

Ze spreekt vol warmte over de Snoezepoezen en toont foto’s van voorbije optredens. Terloops voegt ze er aan toe ook actief te zijn bij Basket SKT Ieper waar haar man Francis in het bestuur zit. “Waarom wij zo geëngageerd zijn? We zijn allebei sociale beestjes. Het is met de paplepel ingegoten. We komen uit een warm nest en hadden ouders die graag gezien waren in Ieper.”

Heel wat troeven

We komen aan de resten van de Predikherentoren. Carla wijst op een aalscholver die zijn vleugels droogt in de zon. Aan de overkant ligt het restaurant Pacific Eiland, een populaire pleisterplek voor Ieperlingen waar ook kinderen zich kunnen uitleven op het speelplein. “Ieper heeft veel troeven voor jonge gezinnen. Het is een rustige stad. Je kan je hier vrij vlot te voet of met de fiets verplaatsen. Ook aan minder mobiele mensen werd gedacht. Zij kunnen tot dichtbij de handelszaken parkeren. Er zijn geen wachtlijsten voor onze kleuter-, basis – of middelbare scholen en ook het kunstonderwijs is sterk vertegenwoordigd. Veel sportclubs en alle jeugdverenigingen hebben hier een vaste stek. Mijn dochters hebben zich altijd goed kunnen ontplooien in Ieper. Onze Julie zat in de basketlichting met enkele speelsters van de nationale basketbalploeg. Alle drie onze dochters waren zoals Francis actief in de scouts en zoals mij in de kunstacademie.”

Aan verhuizen heeft Carla nog nooit gedacht. “Ieper en de Westhoek zitten in mijn hart. Hier wil ik oud worden.”